Dinsdag 29 april 2003: Eindelijk is het zover. Het busje is geregeld bij Budget en de aanhanger bij Aanhangerland. Touw, autopyjama, tangen, banden. Daniël (collega) bellen dat hij klaar staat bij het BP station in Eindhoven waar we onze ‘fotograaf’ oppikken. En dan kan ie…. We zijn allemaal in een opperbeste stemming, drinken koffie onderweg en als we in Moerdijk aankomen, moeten we wel even zoeken maar vinden doen we het altijd. We komen aan bij het terrein van de vervoerder waar een aantal loodsen staan. Waar zou de Jag in staan of staat hij nog in een container? We zullen het zo weten. Als we het busje stilzetten stappen we uit en volgen de pijlen met het bordje ‘ingang’. Vervolgens komen we boven in een klein kantoortje waar wat formulieren ondertekend moeten worden en of ik nog even € 140 extra af wil rekenen. Hè? Wat is dat nu weer?! Er zouden geen kosten meer bijkomen! Ze waren vergeten te melden dat het de kosten waren voor de cheque overhandiging aan Pete Evans. Ok. Ondertussen zijn mijn broer, Daniël en Angeli beneden naar de loods gelopen en zie……..Daar staat het E-type-je hun al aan te kijken. Zijn neusje staat naar buiten te kijken. Geweldig. Valt het mee of valt het tegen? Even door de gaten in de kap, plakband op de motorkap, deuk in de kofferbak, deuk in de voorbumper, afgerukte bekleding heenkijken en je ziet een geweldige auto. Even aanraken, ruiken. Geweldig. Wat is eigenlijk de kleur? Volgens Pete zwart-zwart maar daar is niet veel van te zien. De man die erbij staat vraagt of dit ooit nog wel goedkomt. Natuurlijk wel! Eindelijk kom ik naar buiten met een big smile op mijn gezicht. Mijn droom is eindelijk uitgekomen en nu is het tastbaar. We ontdekken dat er een laagje water in de auto staat. Die hufters hebben hem buiten laten staan natuurlijk met die stortbuien van een paar dagen geleden! Er staan dozen en een emmer in met allerlei onderdelen. De kofferbak ligt vol met chroom, waaronder de bumpers, reservewiel en een extra velg. De contactsleutels stonden niet op het contact zoals Pete het verteld had. Ze werden overhandigd bij de betaling. Als ik niet betaald had dan had ik ze ook niet gekregen……niet dat het nodig was hoor. We vinden wel, nu we vaker om de auto heen lopen, dat het eigenlijk steeds minder ‘erg’ wordt om naar te kijken. Het is gewoon even wennen. Met ons drieën duwen en trekken we de auto op de ambulance en doen hem zijn pyjama aan. Vervolgens gaan de touwen erom heen. In eerste instantie wilden we eerst de motorkap in het busje doen omdat deze los op de auto lag. Maar helaas paste hij er niet in. Voorzichtig rijden we weg en hebben ondertussen al veel foto’s gemaakt. De Californische kentekenplaten liggen in de auto. Het blijkt dat de auto in 1987 voor de laatste keer gekeurd is. Leuk om ze te hebben voor het archief. Onderweg moeten we even stoppen omdat de pyjama is gaan scheuren. Gilbert heeft het op tijd gezien aangezien hij op de motor continue erachter rijdt. Wel vermoeiend voor hem want wij rijden niet harder dan 80 km per uur. Onderweg eten we een hapje bij McDonalds en voor vertrek controleren we de boel weer. Alles is goed. Deze keer rijden we richting Den Bosch omdat we over de weg langs het kanaal willen rijden. Zo komen we aan de goede kant van Helmond uit en wel direct in onze wijk. Eindelijk zijn we thuis. Eerst koffie met een grote koek want dat hebben we verdiend. De auto is er dus die 5 minuten maken ook niet meer uit. Nu gaat het beginnen en takelen we de auto van de ambulance en met moeite wordt hij richting garage geduwd. Het stuur werkt niet meer. In de dozen en de emmer bevinden zich onderdeeltjes zoals schroeven, rubbers etc. Omdat er een laagje water in staat is de boel al aan het roesten. Wat er ook gevonden word is een foto, muntgeld, postzegel en een lijstje met telefoonnummers. Wat zou er in die afgelopen 36 jaar allemaal gebeurd zijn met de auto en zijn eigenaren. De overbuurvrouw (Massimiliana)komt meteen kijken en zegt dat ze wel erger gezien heeft. Ze zou meteen haar man (Henk) er op af sturen als hij thuiskomt, want hij heeft zoiets ook al vaker gedaan. Wellicht heeft hij goeie tips voor ons. De Jaguar past goed in de garage want het formaat van de auto valt best mee. Natuurlijk hebben we het van tevoren opgemeten maar de auto is nogal laag en daarom oogt hij kleiner. Wat ruikt het lekker in de garage. Als iedereen vertrokken is en de huurauto en de ambulance weer terug gebracht zijn, zijn we niet bij de auto weg te slaan. Waar moeten we beginnen? In ieder geval moet het water van de bodem want er is al een begin van roest zichtbaar. Dan gaan we maar een kacheltje halen. De onderdelen in de dozen zoeken we maar uit en moeten gedroogd worden. Henk de overbuurman komt ook nog ‘even’ kijken en geeft inderdaad wat tips. Als hij net naar huis is wordt er weer aangebeld en staat hij met een miniatuur E-type in zijn handen. Het is een bouwpakketje van hem van vroeger. Geweldig…… Vannacht kunnen we weer rustig slapen gaan. Hij of eigenlijk zij, is er. Het was vandaag zo’n geweldige dag!! Woensdag 30 april 2003: Vandaag is het Koninginnedag maar wij gaan natuurlijk niet naar al die evenementen, dat is wel te begrijpen. Vandaag gaat er gewerkt worden, zowel aan de auto als het schuurtje. Pa en ma staan al weer vroeg op de stoep en lopen meteen naar de garage. Ik dacht dat pa alleen maar geïnteresseerd was in hout maar dit vindt hij ook geweldig. Foto’s maken dan maar van hem in de auto. Foto’s maken van mezelf in de auto. Ga maar door. Er moet gewerkt worden aan het schuurtje dus gaan we weer aan de slag. Maar nadat we zand gehaald hebben voor het schuurtje begint het weer te gieten! Ondertussen komen ook de nieuwe overburen kijken want de garage staat namelijk open. We komen erachter dat zij werkt bij een groothandel in gereedschap en zij kan ons adresjes geven waar ze het merk verkopen waar ik de dopsleutels van wil hebben. Het moeten natuurlijk Engelse maten zijn en die zijn niet overal te verkrijgen. We krijgen een dik boek van haar waar van alles instaat. Donderdag 1 mei 2003: Angeli vraagt via e-mail ondertussen waar de informatie blijft over de E-type dag. Vrijdag 2 mei 2003: Ik vraag via Internet bij Heritage in Engeland het certificaat van de auto aan. Allerlei nummers worden doorgegeven en het gaat £ 30 kosten (€ 42), maar dan hebben we ook wat. ’s Avonds krijgen we bezoek dat naar het geadopteerde ‘autootje’ komt kijken. Zo voelt het wel in ieder geval. Maandag 5 mei 2003: De papieren komen binnen van Fa. Vreysen. Tot mijn verbazing zit daar het kenteken niet bij!!!! Na een rondje bellen geeft de vervoerder aan deze niet meer te hebben!!! Weer een tegenslag van dit shit bedrijf, ik wil nooit meer iets te maken hebben met dit k..t bedrijf. Dus een waarschuwing is wel op zijn plaats. Voor een eventueel volgende keer heb ik andere adressen gevonden. De Fa. Vreysen hebben de invoer papieren gemaakt met behulp van het orgineel kenteken papiertje wat Pete Evens opgestuurd had, dit was namelijk in Amerika verlopen en daar niet meer geldig. Maar wel hier goed genoeg om de jaguar in te voeren. Dus achteraf moeite en kosten voor niets om een nieuw kenteken aan te vragen in Amerika. Dinsdag 6 mei 2003: Eindelijk antwoord op het e-mailtje. We krijgen de poster en meer informatie toegestuurd over de E-type dagen. Woensdag 7 mei 2003: Het bedrag van het aangevraagde certificaat is van de rekening geschreven dus dat is onderweg…! Vrijdag 16 mei 2003: De postbode heeft ondertussen het certificaat bezorgd en het blijkt dus dat de auto origineel een zwart interieur en een zwart exterieur heeft. Het klopt dus. De auto liep op 28 september van de band en op 21 oktober is de auto afgeleverd in New York waar de eerste eigenaar in 1966 Robert Doughetry is. Leuk om te weten. Zou die man nog leven? En zou hij nog foto’s hebben van die tijd? Zaterdag 17 mei 2003: Vandaag wordt er weer aan het schuurtje gebouwd en Oom Piet komt helpen met de auto en hij is nog maar net binnen en hij trekt zijn werkbroek aan om vervolgens meteen de garage in te duiken waar hij die hele dag haast niet meer uit komt. Zondag 25 mei 2003: Reservering gemaakt in een hotel in de Belgische Ardennen. We willen zeker naar die E-type dag. Er is geen andere kans om er zoveel bij elkaar te zien. We blijven gewoon 1 nachtje in een hotel in de buurt van de start. Vrijdag 29 mei 2003: We vertrekken naar de Belgische Ardennen en zijn benieuwd waar we uit komen. ’s Avonds gaan we kijken waar we de volgende dag moeten zijn. De start is namelijk tussen 8 en 10 en we mogen ons niet verslapen. Het is bij een schitterend kasteeltje in Lavaux St Anne. Een uitgesproken perfecte plaats om te vertrekken. Zaterdag 30 mei 2003: Als we ’s morgens aankomen bij het kasteel, staan er al een aantal E-types klaar. We gaan even het kasteel in en worden meteen uitgenodigd mee te ontbijten. Dit doen we niet want dat hebben we net gedaan. We geraken aan de praat met de organisator en het blijkt dat er een aantal afmeldingen zijn en dat er dus plaats is voor ons. Maar we zijn niet met de E-type! Is geen probleem zeggen ze. We kunnen gewoon meedoen om de sfeer te proeven. Tegen een gering bedrag mogen we de hele dag mee en als we willen kunnen we ’s avonds ook nog naar het diner en galafeest om daarna te overnachten in het hotel dat ze geboekt hebben. We zien wel, want de bedoeling was om dan al thuis te zijn in verband met de hond. Het blijkt een puzzeltocht te zijn en we krijgen een landkaart en een rallynummerbord om op de auto te plakken. Wij met onze Polo…..Ja ja. Het is een hele klus maar een geweldige omgeving om te rijden. We gaan de Franse grens over en het is een schitterend gezicht om al die E-types, zo’n 20 stuks, te zien rijden. Over een paar jaar kunnen wij dat ook. Het zijn allemaal verschillende nationaliteiten. Ze komen uit België, Luxemburg, Engeland en Nederland en niet alleen oudere mensen zoals we verwachtten. Lunchen in Frankrijk en we gaan weer verder. Heuveltje op en heuveltje af. Het is bloedheet, lezen en rijden is niet zo’n goede combinatie..... De rit eindigt in Luxemburg en als de rest naar het hotel gaat keren wij huiswaarts om ’s avonds laat weer thuis te komen. Moe maar weer meteen ervaring rijker. Zondag 15 juni 2003: Het is vaderdag en als we in Hank zijn spreken we Oom Frans die wel iemand kent met een Giraffe om de motor eruit te takelen. Dat komt goed uit want het is moeilijk om er een te huren en aanschaffen is zonde want ze zijn erg duur als je hem maar 2 keer nodig hebt. Zaterdag 28 juni 2003: De Giraffe komt vandaag, samen met de eigenaar, Oom Piet, pa en ma. Zo zijn ze met 4en om de motor eruit te halen. Het valt een beetje tegen en na een paar uurtjes is de motor eruit. Vrijdag 18 juli 2003: De auto is inmiddels al van veel onderdelen ontdaan en deze moeten ontvet worden. 5 Liter Petroleum gehaald om alle onderdelen die zich onder de motorkap bevinden te ontdoen van vuil en vet. Het is een enorme klus en we houden het niet echt schoon (wijzelf dan). Het zit er nogal stevig op vastgekoekt. Staalborstels komen eraan te pas maar het resultaat mag er zijn. Zondag 20 juli 2003: Heel het weekend gepoetst en het groot gedeelte is schoongemaakt. Alle schone onderdelen leggen we in het schuurtje waar we inmiddels een kast hebben gemaakt. Het chroomwerk moet ook nog, maar waarschijnlijk moet alles opnieuw verchroomd worden. Zondag 27 juli 2003: Wat chroom geprobeerd om te poetsen maar het valt tegen. Donderdag 25 september 2003: Tot nu toe is de auto verder uit elkaar gehaald, de neus is totaal verdwenen. Dashboard is geheel gedemonteerd en ook de rest van het interieur. Wat nog is blijven zitten is de benzine leiding en de achterrem leiding, benzine tank met pomp en het hele achterwiel aandrijving. Het dashboard en zijn klokjes vallen tegen wat betreft roest!!! Moet nog zien hoe we dit oplossen. Verder is de kabelboom in zijn geheel uit gekomen wat nog een hels karwei was. Zaterdag 3 januari 2004: Vandaag de benzinetank leeg gemaakt. In eerste instantie dacht ik dat de tank nog helemaal vol zat (65 liter), maar schijn bedriegt, er kwam ongeveer 8 liter uit. Ondertussen heb ik nog gezocht naar een geschikte spuiterij omdat ik wel van plan ben dit jaar de body helemaal af te krijgen. Het valt best nog wel tegen. Dinsdag 27 juli 2004: Het frame voor onder de auto is af. Gedeeltelijk in elkaar gelast en geschroefd. Uiteindelijk bevestigd aan de body. Wieltjes eronder en voor het eerst rijdt de auto weer. Nu komt de volgende stap, het stralen. Winter 2004 / 2005: Deze winter niet echt veel gedaan. De moeilijkheid is de juiste personen te vinden om een en ander voor mij te doen. Januari 2005: Het stuur is een leuk klusje om "even iets anders" te doen. De scheuren die er in zitten worden gemaakt met Super Lijm, daarna alles geschuurd en voorzien van 5 lagen jachtlak. Het is weer als nieuw! Februari 2005: Omdat de capaciteit van mijn compressor niet voldoet om te gaan zandstralen heb ik op internet een grote (450 L) tank gevonden en gekocht. April 2005: Onder de tank heb ik pootjes gelast zodat deze rechtop in de garage kan staan. Alle koppelingen en leidingen zijn aangesloten en gecontroleerd op lekkage. Nu moet ik eerst nog plaatwerk kopen zodat ik zelf de carrosserie kan repareren. Op de Techno Classica in Essen heb ik een loodsetje gekocht. 13 mei 2005: Het middenconsole uit elkaar gehaald om te zien of ik het zelf kan gaan bekleden. Maart 2007 Ik heb een lijstje gemaakt met de onderdelen die vervangen moeten worden. Ondertussen heb ik ook een onderpan kunnen bemachtigen. Nu ben ik op zoek naar een motorkap. In Engeland heb ik er wel een gezien. Mei 2007 Vakantie in Engeland heeft een nieuw frame en subframe opgeleverd. In Coventry bij Martin Robey kun je alles kopen, maar dat past helaas niet allemaal in de auto die we bij ons hebben. Nog wat schroefjes en plaatwerk voor de onderdorpel kunnen nog wel in de auto. Ook heb ik wat onderdelen gekocht om de remmen de reviseren. Dan kan de achterophanging weer op zijn plaats. De motorkap in Engeland was inmiddels verkocht, helaas. Juni 2007 Ondertussen heb ik de auto naar een restaurateur gebracht. Hij heeft de deukjes en wat onzuiverheden weggewerkt en een stuk van de dorpel vervangen. September 2007 Ben zelf begonnen met stralen om de auto voor te bereiden op het spuitwerk. Het is best een onderneming om dat te doen. Het kostte me drie dagen. Maar nu heb ik de binnenkant en de voorkant van de carrosserie gestraald. (zie foto). De spuiter is inmiddels bij me komen kijken. Ik moet nog een paar oneffenheden wegwerken en dan kan ik een afspraak maken. December 2007 Voor het spuiten nog even het Frame passen. Het kost wat enige moeite maar het frame past. Zelfs de wielophanging incl. de torsiebar zit op zijn plek. Dit geldt ook voor de stabilisator stang en de stuurinrichting. Wat nu overblijft is de motorkap. Volgende maand eens uitzoeken wat ik hiermee doe. Mei 2008 Tijdens de vakantie in Engeland iemand ontmoet met een E-type uit hetzelfde bouwjaar. Deze man had de auto helemaal zelf gerestaureerd. We hebben ervaringen uitgewisseld en foto's bekeken van zijn project. Verder hebben we ook een Jaguar-dag bij het Ace Cafe in Londen bezocht. Juli 2008 Motorkap naar de restaurateur gebracht om deze te laten uitdeuken en de gaten te laten dichten die er in Amerika ingeboord zijn (dat is hun manier van uitdeuken namelijk). Augustus 2008 Motorkap bij de restaurateur opgehaald en bevestigd aan het nieuwe frame. September 2008 Onderdelen van de motorkap laten stralen en in de primer laten zetten. Oktober 2008 De onderdelen van de motorkap die gestraald zijn bevestigd. April 2009 Dit jaar een bezoek gebracht aan de Jaguar Spares Day in Stoneleigh (UK). Veel onderdelen gekocht en bovendien Norman Dewis tegen het lijf gelopen. Hij is een ware legende van de Britse autoindustrie. In een tijdsbestek van 70 jaar , was hij 35 jaar lang hoofd test rijder van Jaguar. Norman was verantwoordelijk voor de ontwikkeling van een aantal fantastische Britse auto's ooit! Augustus 2010 Ja, eindelijk een update; de voorophanging is terug van de galvanisator. En nog een paar onderdelen. De volgende klus is de rubber in de voorophanging persen. Gelukkig hebben we de foto's nog.... 27 maart 2011 We zijn weer een paar dagen op pad geweest in Engeland. Dat is zowieso geen straf maar we hebben voor de tweede keer de Jaguar Spares Day in Stoneleigh bezocht. Uiteindelijk met minder onderdelen dan verwacht naar huis gegaan maar dan hebben we tenminste een reden om nog een paar keer naar Engeland te gaan dit jaar. Wel heel wat kilo's aan schroefjes, boutjes, ringetjes etc meegesjouwd. 11 april 2011 Ik ben zo blij dat ik vandaag eindelijk kan zeggen dat de auto eindelijk weg is......Nee geen afscheid van genomen maar definitief naar de spuiter!! Wat heb ik hier lang op gewacht. Aanhanger gehuurd, wat mensen opgetrommeld en gaan! Natuurlijk alles vastgelegd op foto. Nu is het afwachten wanneer ze weer terug is. Dan gaat het er na jaren eindelijk van komen om haar weer op te bouwen. We hebben bijna alles op de voorruit na. Dit jaar bestaat de E-type 50 jaar en in Engeland wordt enorm veel georganiseerd. En wij zijn natuurlijk present bij nog een aantal evenementen zoals Goodwood Festival of Speed, Silverstone Classic en Goodwood The Rivival. Helaas zonder E-type want dat had uiteraard helemaal geweldig geweest. We gaan onze schouders er nu fanatiek onder zetten en hopen toch wel volgend jaar ermee te kunnen rijden. Ooit moet ze een keer rijdend terug naar de roots. Wordt vervolgd! 6 Mei 2011 Nu de E-type naar de spuiter is, heb ik ondertussen afspraak gemaakt met de Jaguar specialist hier in Helmond, om de motor te testen. Om de motor op een aanhanger te krijgen moest ik deze takelen, maar er ontbrak een til-oog! Ipv een oog zaten er 3 dikke ringen tussen de kop en bout. Snel even een oog geregeld en geprobeerd deze onder de bout te krijgen. Ja want wat is er gebeurd, bij het los schroeven van de kop-bout, brak deze af!! Wat een ramp! Kan het testen nu wel vergeten. De motor toch naar de specialist gebracht, maar nu om de te repareren en te reviseren. Alleen de motor is nog compleet, ter plekke mocht ik alles af schroeven; carburateur, startmotor, versnellingsbak, bobine en verdeler....enz Dit alles heeft een gezellige middag geduurd. Op zich was het wel apart te sleutelen bij een Jaguar specialist in een werkplaats met alleen maar E-type's, XJ6"s, MK II's en MK XII om je heen. Geweldig. Ik ben de dag erop nog terug geweest om de versnellingsbak vet- en vuilvrij te maken. 13 Mei 2011 De kop is eraf! Met veel moeite is de kop gedemonteerd van de blok, deze zat muur vast. 24 Mei 2011 Vandaag opnieuw onderdelen gehaald die zijn vernikkeld. Delen van de achter- en handrem, de stoel railen en delen van de motorkap. 21 April 2012 De E-type staat helaas nog steeds bij de spuiter. Ondertussen is de motor en de versnellingsbak na genoeg gereviseerd, alleen nog de puntjes op de i zetten. 17 Oktober 2011 De E-type is terug van de spuiter! Het opbouwen kan beginnen.