Ik droom al meer dan 20 jaar over de E-type en die droom werd werkelijkheid in januari 2003 en wel op www.ebay.com.
Wat er gebeurde heb ik in een 'dagboek' verzameld en is hieronder te lezen.
Maandag 22 januari 2003:
Mijn vriendin Angeli vindt op de E-bay site een perfect te restaureren E-type uit 1966. Het is de 4.2 Roadster. Kleur…? Volgens de beschrijving zwart met zwart interieur. Dat het in Los Angeles is, ach ja……
De daarop volgende dagen wordt met arendsogen bekeken of de prijs gaat stijgen en ik ben vastbesloten mee te doen want dit is de kans waar ik al 20 jaar op wacht.
Zondag 16 februari 2003:
De veiling eindigt om 22:05 uur Nederlandse tijd en als het moment dan uiteindelijk daar is, is de spanning duidelijk voelbaar. Gespannen zitten we samen naar het beeldscherm te turen of er iets gebeurt.We hebben een schema gevonden met daarin de aankoopprijzen van een E-type. Zo hebben we een richtlijn tot hoever we gaan. Oke het is 21:30 uur en daar gaan we dan. We staan bovenaan met het hoogste bod en dat blijft ook even zo. Nog 10 minuten te gaan en daar komen de biedingen.
Snel handelen is nu een vereiste…….Ons hart gaat als een razende tekeer, bloed verplaatst zich in een stoomversnelling door de aders en adrenaline is duidelijk aanwezig…….
Yes het is gelukt!!!!!! We hebben de veiling gewonnen!!!!Wat nu?
Wat eerst?
Nou dan gaan we toch ook maar meteen naar Los Angeles !. Hotel zoeken en een vlucht met auto…..etc.
Maandag 17 februari 2003:
Afgelopen nacht niet geslapen. Er moet zoveel geregeld worden.
Gelukkig doen onze werkgevers niet moeilijk en we kunnen gewoon 2 weken vrij nemen.
Angeli zoekt ’s avonds op internet naar van alles en nog wat en ik ben bij mijn broer om e-mail te lezen want we waren ingelogd met het account van hem. Dus hij ontvangt alle mail. De verkoper blijkt Pete Evans te heten en ik laat weten dat we naar LA komen. Even afwachten dan maar (tijdverschil)
Dinsdag 18 februari 2003:
Het blijkt moeilijk te zijn cheques te regelen binnen zo’n korte termijn en ook mede door reacties van anderen die weleens in LA zijn geweest beslissen we om toch maar niet zelf te gaan.
Ik had al eerder een transportbedrijf gevonden; “M..log” ( uitleg komt later ) , dat ervoor kan zorgen dat de auto bij de verkoper thuis wordt opgehaald en verscheept wordt naar Rotterdam.
Oke, doen we dat. Het is voor latere zorg hoe de auto uiteindelijk in Helmond komt. Het geld moet worden gestort op rekening van het vervoersbedrijf waarvan het moederbedrijf in Los Angeles zit. Het is wel spannend hoor en ook wel eng want wat gaat er gebeuren?
Woendag 19 februari 2003:
Ik op weg naar de bank om het geld met spoed over te boeken want het moet immers binnen 7 dagen betaald zijn. Vervolgens zit er bij de bank iemand die van toeten nog blazen afweet en die vraagt naar een of andere code. Code? Dan maar weer even met het vervoersbedrijf bellen. “Code, hoezo? hebben we nooit nodig gehad!” zegt Jan van het bedrijf. “Oke hoeft toch niet” zegt de beginner bij de bank. Sjongejonge…..
Eindelijk is het geld overgemaakt en nu maar afwachten wat er gaat gebeuren.
Donderdag 20 februari 2003:
Ik geef opdracht de auto vrijdag of in ieder geval zaterdag daar op te halen. Volgens het vervoersbedrijf werken ze daar niet op zaterdag dus moet het vrijdag.
Even aan Pete laten weten dat we niet zelf komen etc.
Vrijdag 21 februari 2003:
We hebben lekker een vrije dag genomen om een beetje bij te komen.
Voor de rest is het van alle kanten stil………Shit de auto moet natuurlijk verzekerd worden tijdens het vervoer. Stel dat het schip zinkt!!
Ondertussen moeten we even bedenken hoe we het doen met de ruimte die we hebben. Het past allemaal niet in de garage………!
Dan maar een chalet in de tuin zetten voor alles wat niks met de auto de maken heeft daar in te zetten.
Daar komen we wel uit.
Zaterdag 22 en zondag 23 februari 2003:
We lezen ondertussen nog even alles door en ontdekken dat de auto geen kenteken(platen) heeft, die moeten dus aangevraagd worden. Oeps, zoeken naar informatie levert uiteindelijk op dat het volgens die website van de Amerikaanse RDW 7 dagen duurt. Shit!!! Volgens het vervoersbefrijf zijn die wel nodig …….! Het is weekend en kunnen niks doen behalve op internet zoeken naar verhuurbedrijven in de omgeving die in bezit zijn van een autoambulance, kijken of er iemand toevallig 2dehandse Engelse sleutels heeft, of er ook iemand een garagelift heeft (Giraffe) etc.
Maandag 24 februari 2003:
Als we ’s avonds thuis de ingekomen mailtjes lezen hebben we een berichtje van de verkoper ontvangen. “of we nog wel interesse hebben in de auto?”
Ik kan het niet meer afwachten, pak resoluut de telefoon en bel naar Amerika. Het is daar 9 uur vroeger, d.w.z. half 11 in de ochtend. Misschien is hij aan het werk?
Gelukkig neemt Pete zelf de telefoon op en weet meteen te vertellen dat er een trailer voor zijn deur staat om de auto op te halen!!! Goed nieuws dus.
Oke volgende stap.
Het is even afwachten of ze de auto echt wel meenemen omdat er geen title bij aanwezig is (kentekenbewijs). Na ongeveer een uur bel ik nog een keer om te horen hoe het ervoor staat.
Ze nemen hem toch mee en stellen voor om die title aan te vragen. Tot die tijd blijft de auto bij de vervoerder in Los Angeles staan. Volgens hen duurt het aanvragen 2 dagen.
Geen probleem want Pete wil meewerken.
Dinsdag 25 februari 2003:
Na contact met de vervoerder in Nederland moeten we even wachten op bericht uit Amerika (tijdverschil)
Dinsdag 4 maart 2003:
De auto staat inmiddels in Long Beach te wachten op een kenteken.
Via mailtjes over en weer zou het $250,-- minimaal gaan kosten.
Omdat Pete gezegd heeft mee te willen werken gaan we een poging wagen om het via hem te regelen.
Zaterdag 8 maart 2003: Autobeurs in het Bouwcentrum in Antwerpen. Een aantal E-types zijn te bewonderen en na wat informatie raden ze ons aan alle gegevens in Engeland bij Heritage op te vragen zodat we precies weten wanneer de auto is gemaakt, waar hij naar toe is gegaan en vooral wat de oorspronkelijke kleur is. Het is namelijk niet te zien op de foto en volgens de beschrijving zou het zwart moeten zijn. Maar we twijfelen daar over omdat er zwarte stoelen in zitten en volgens onze bronnen is de combinatie zwart-zwart nooit gemaakt.
Verder hebben we gekocht: de originele verkoopfolder, een tijdschrift uit die tijd en een autotest jaarboek. Allemaal erg leuk om te hebben.
Maandag 10 maart 2003:
Ik vind het lang duren eer ik iets hoor over het kenteken en besluit te bellen met de Amerikaanse RDW. Pete heeft ondertussen de benodigde papieren opgestuurd naar die instantie en zij hebben het afgelopen vrijdag pas ontvangen.
De kosten van dit alles is $150. Heel wat minder dan die $250!! Nu duurt de aanvraag nog 7 dagen en dan duurt het nog ongeveer een maand voordat de auto hier is.
Dinsdag 11 maart 2003:
Op de autobeurs in Antwerpen hebben we een mooie poster gezien van de jaarlijkse E-type day van de Belgische Jaguarclub. Het is op 30 mei en 1 juni in België, en daar willen we natuurlijk naar toe. Van die posters hadden ze niet veel exemplaren, vandaar dat we er geen meekregen. Er is geen website van en om meer informatie te krijgen wordt hier aan het thuisfront koortsachtig gezocht naar een adres, contactpersoon, or what ever. Via allerlei omwegen komt Angeli aan een naam en ze besluit een mailtje te sturen. Wie weet!
Woensdag 12 maart 2003:
Er is $ 150 afgeschreven van de rekening voor de aanvraag van het kenteken. Nu zal het wel niet lang meer duren voor de auto vertrekt.
Donderdag 13 maart 2003:
Ondertussen gaat alles gewoon door en zijn we begonnen met het ontwerpen van een schuurtje. Er moet gemeten en gerekend worden. Het moet in ieder geval vrij groot zijn want buiten de fietsen moeten er straks onderdelen van de auto inpassen.
Donderdag 19 maart 2003:
Eindelijk hebben we te horen gekregen dat alles in orde is en de auto gaat vertrekken uit L.A. op dinsdag 25 maart. De verwachte aankomstdatum zal 20 april in Rotterdam zijn. Ondertussen wordt alles geregeld wat betreft verzekeringen en zo.
Zaterdag 21 maart 2003:
Het bestelde hout wordt bezorgd dus we zouden aan de slag kunnen gaan met voorbereiden van het schuurtje.
Maandag 24 maart 2003:
We zijn begonnen met het beitsen van het aangeleverde hout en aangezien er heel veel plankjes zijn en ze aan beide kanten twee keer moeten hebben we dus genoeg te doen voor komende twee weken.
Dinsdag 25 maart 2003:
De grote dag is aangebroken. Als het goed is dan is de auto ingescheept en vertrokken. Alleen afwachten nu. Wij beitsen verder.
Zaterdag 12 april 2003:
Op naar de autobeurs in Essen. Wat een beurs!!!! We hebben er gelukkig een hele dag voor uitgetrokken en krijgen een aantal interessante mensen te spreken die ervaringen hebben met het restaureren van een E-type. We krijgen waardevolle tips. Moe, maar boordevol informatie keren we huiswaarts.
Maandag 14 april 2003:
De jaguar is al 3 weken onderweg van LA naar Rotterdam. Krijg ik een mailtje van de vervoerder dat de douane afhandeling extra kosten met zich meebrengt omdat mijn auto ouder dan 30 jaar is. Hij valt dan onder de antiqiteits-regeling, of ik 750 euro wilde overmaken. Ik spring uit mijn vel!!!! We hadden zwart op wit een vaste prijs afgesproken!! Bij deze offerte stonden alle gegevens van de auto en toen werd er niets gezegd over deze regeling!! Zelf even met de douane gebeld om na te vragen of dit klopt. Wat denk je..... onzin, de papieren (het enig document, gratis te krijgen bij de douane) om een auto in te voeren is altijd hetzelfde, alleen om voor antiqiteits-regeling in aanmerking te komen moet je een extra vinkje, een code en een getal meer invullen. En dan te bedenken dat ze dit elektronisch doen, volgens het Sagitta methode. Mijn tweede vraag aan de douane is hoe ik dit anders kan oplossen; ze gaven mij wat namen van expediteurs. Dit enig document is zelf in te vullen, je hebt wel wat codes nodig maar een fout wordt met hoge boetes afgestraft. Oftewel laat een expert dit invullen. Hierna ook een expediteur Fa. Vreysen ( Ludo ) gebeld om te vragen of zij deze papieren wilden invullen voor mij. Mijn verhaal uitgelegd en wat denk je, ze kennen het vervoersbedrijf ( marlog car handling ) en de contact persoon Jan S.!! in de negatieve zin natuurlijk. Dit is mijn eerste ervaring met een oplichter in dit wereldje. Voor 50 euro plus wat extra kosten voor het weg brengen en halen van de benodigde papieren bij de shit vervoerder, zijn de nodige papieren in orde gemaakt door de Fa. Vreysen en ze hebben zelfs gezorgd dat mijn jaguar snel door de douane controle kwam. Waar ik ze nog steeds zeer dankbaar voor ben. Zoals je op de foto's kunt zien had de jaguar veel losse onderdelen, waardoor de douane nogal moeilijk kon doen.
Vrijdag 18 april 2003:
Vandaag komt pa om met het schuurtje te helpen. Nou ja, het is andersom; wij helpen pa.
Zaterdag 19 april 2003:
Het is niet afgekomen vanwege het slechte weer en pa komt met Koninginnedag terug om het af te maken.
Zondag 20 april 2003:
Het is tweede Paasdag en als het goed is, moet de auto vandaag aangekomen zijn. Spannend……!
Dinsdag 22 april 2003:
Vanwege Pasen duurt het even voordat alles verwerkt is bij Evergreen. Schepen zijn gewoon binnengekomen maar er is natuurlijk niet gewerkt aan de registratie van dat alles. Die ambtenaren moet heel wat inhalen en duurt het dus even voor het administratief verwerkt is. Ondertussen heb ik contact gehad met Jan (vervoerder).
Woensdag 23 april 2003:
We zijn met de dakbekleding bezig van het schuurtje. Ach zo doden we de tijd en tja, het moet natuurlijk ook af want als de auto er is dan is er vast geen tijd meer voor.
Vrijdag 25 april 2003:
Vandaag moeten we een vrije dag regelen voor volgende week dinsdag als de auto aankomt. Het is gelukkig geen probleem.
Maandag 28 april 2003:
Even een busje en een autoambulance regelen voor het vervoer van morgen. Zorgen voor voldoende fotorolletjes etc.
Hoe het verder gaat kun je lezen bij realiteit